06
Jan 08

Olil Amble og Suðri Að kenna er eitthvað sem ég hef alltaf haft áhuga á og gaman af. Ég byrjaði að kenna eitthvað af ráði um 1990, þá í Búðardal, Borgarnesi, Þingeyri og í Bolungavik. Einnig kenndi ég í Noregi, í Forsand, Haugesund og í Oslo. Síðan fóru hlutirnir heldur betur að vinda upp á sig og fyrr en varði var ég farin að kenna á mörgum stöðum. Fyrsta reiðkennaranámskeiðið sem ég fór á, var reikennari C sem var á vegum Félagstamningamanna, 1996.

Síðan fór ég aftur og öðlaðist B réttindi Félags tamningamanna 1998.Mér finnst oft mjög gaman að kenna. Ég er búin að læra margt af nemendum mínum og hef lagt áherslu á að  fara víða og skoða eins mikið og ég get, sjá hvernig og hvað er að gerast í hestamennskunni. Til gamans má nefna að ég er búin að kenna í Noregi, Sviþjóð, Danmörku,Finnlandi,Bretlandi,Þýskalandi, Austurríki, Sviss, Hollandi og Belgíu, og síðasta haust fór ég til Bandaríkjanna.

Það er gaman að fylgjast með og upplifa hversu mikið aðstaðan til kennslu er að breytast og lagast. Reiðhallir eru reistar víða um landið sem gerir okkur kleift að kenna óháð veðri. Reiðhallir er nauðsynlegar fyrir framfarir í hestamennsku og geta gjörbylt öllu félagslíf,ef rétt er að staðið. Í sumar fór ég aftur til Þingeyrar við Dyrafjörð að kenna en þar hafði ég ekki komið i 15 ár. Þar er aðstaðan til hestamennsku mjög góð, reiðleiðir, vellir og ný reiðhöll, 20x40 plús áhorfendasvæði. Þar hitti ég aftur nokkra vini mína sem ég hef trúlega ekki hitt oft á þessum árum og gaman var að sjá að það voru barnanámskeið í gangi og vonandi gengur þeim sem best að fá til sín reiðkennara og efla starfsemina i framtiðinni. Núna er ég að kenna að mestu á norðurlöndum, auk þess sem ég fer til Sviss og stöku sinnum til Þýskalands og Bandaríkjanna, en erlendis kenni ég nær eingöngu á öllum námskeiðum i einnkskennslu.

Á Íslandi hef ég verið meira með einnkakennslu undanfarið en það er breytilegt, eftir því hvert verkefnið er, allt frá hópkennslu hjá hestamannafélögum, helgarnámskeið hjá einkaaðilum sem taka sig saman og yfir i einkakennslu. Allt er þetta erfitt, en gefandi og gaman. Reiðkennslan mun örugglega alltaf vera stór þáttur í lífi,og það er alltaf jafn góð tifinning, þegar nemandin nær tökum á verkefninu. I framtiðinni er viðmiðið  að geta fært kennsluna meira heim eftir því sem aðstaðan til kennslu hér heima batnar enda er allt hér í uppbyggingu.